شاید زیبا ترین توصیف در مورد اشعار سهراب سپهری شاعر دیر آشنا و
در عین حال نام آشنای نو پرداز جمله یکی از منتقدین معاصر باشد که می گوید
سهراب شاعری بود که با قلم مو شعر می گفت و با قلم نقاشی می کشید .
سپهری در شعر نگاهی روان و گردان دارد که از سرچشمه های نهان ذهن وی نشات می گیرد
و در مسیر های نو و تازه جریان می یابد به عبارت دیگر شعر او صرفا" جریان سیالی است
که از ذهن آغاز می شود و در جاده تخیلات به حرکت در می آید
و مجموعه ای می شود از سطور پراکنده کوتاه و بلند که خود سر آغاز چندین مصرع- اند.
1-
اولین مجموعه شعر سهراب ( مرگ رنگ) نام دارد.
2- دومین مجموعه شعر وی ( زندگی خواب ها ) نام دارد .
3- سومین مجموعه (آوار آفتاب ) است .
4- چهارمین مجموعه شعر وی با نام (شرق اندوه ) در سال 1340 سروده شده است .
. 5- مجموعه شعر های بعدی او به ترتیب (صدای پای آب ) و (مسافر) و (حجم سبز ) و ( ما
هیچ ما نگاه ) می باشد 